Total Visits

Thursday, 23 November 2017

लग्न - समज गैरसमज !

लग्न ! आयुष्यातील एक महत्वाची घटना ! आपलं लग्न यॊग्य वयात व्हावं, चांगला जोडीदार मिळावा, हे प्रत्येकालाच वाटतं पण अनुप {नाव बदललं आहे} त्याला अपवाद होता. माझ्याकडे येऊन लग्नासंबंधी विचारणारया अनुपला लग्न करायचंच नव्हतं हे विशेष. मी त्याच्या पत्रिकेनुसार लग्नासंबंधीच्या गोष्टी सांगून झाल्यावर अनुप म्हणाला "म्हणजे माझं लग्न होणार आहे? पण मला तर लग्नच करायचं नाहीये". मी मनातल्या मनात कपाळावर हात मारला. लोकं इथे लग्न कधी होईल, बायको/नवरा कसा मिळेल हे विचारण्यासाठी येतात आणि हा प्राणी, लग्न होणार नाहीये ना, हे विचारण्यासाठी आला होता, असो ! मी म्हंटलं "हो, लग्न तर १००% होणार आहे". अनुप म्हणाला "हे तर शक्यच नाही, मला लग्नच करायचं नसेल तर मग होईलच कसं?". मी म्हंटलं कि आता ह्याला ह्याच्याच भाषेत उत्तर देयला हवं. अनुपनी थोडयाच महिन्यांपूर्वी जॉब चेंज घेतला होता. मी म्हंटलं "ठीक आहे, मग मला सांगा ६ महिन्यांपूर्वी तुम्ही जॉब चेंज घेतलाय, ह्याचा अर्थ आजपासून ३ वर्ष आधी तुम्हाला माहित होतं कि तुम्ही जॉब चेंज घेणार आहात" अनुप म्हणाला "नाही, हे सगळं अचानकच या वर्षी झालं". आया उंट पहाड के नीचे. मी म्हंटलं "अहो मग ३ वर्षांनी काय होणार होतं हे जर तुम्हाला आधी माहीत नव्हतं तर मग आयुष्यभर लग्न होणार नाही हे तुम्ही कुठल्या आत्मविश्वासावर सांगू शकता?". अनुप विचार करू लागला, मी म्हंटलं "तुम्हाला लग्न करायचं नाहीये पण तुमची पत्रिका लग्न दाखवतेय, ह्याचा अर्थ असा कि जरी आत्ता काही कारणांमुळे तुम्ही लग्नाला नाही म्हणत असलात तरी जेव्हा लग्नाचा स्ट्रॉंग काळ येईल तेंव्हा काहीना काही कारणांमुळे तुम्ही लग्नाला हो म्हणणार आणि लग्न होणारच. जेव्हा एखादी घटना घडणारच असते तेंव्हा त्यासाठी लागणारे प्रयत्न हे देखील होणारच". 

ह्या गोष्टीला ४ वर्ष उलटून गेली आणि एके दिवशी हाच अनुप माझ्याकडे "मूल कधी होईल" हे विचारण्यासाठी आला, तेंव्हा मी म्हंटलं "काय? झालं ना लग्न?". अनुप होकारार्थी मान हलवत हसून "हो" म्हणाला !

हा फक्त अनुपचा नाही तर अनेक लोकांचा गैरसमज असतो कि मी प्रयत्न केलेच नाहीत तर घटना घडणारच नाही. जेव्हा घटना घडणार असेल तेंव्हा प्रयत्न हे आपसूक होणारच. परीक्षेत चांगले मार्क मिळणार असतील तर अभ्यास चांगला होणारच. लग्नाच्या बाबतीत काही मुली/मुलं असही विचारतात कि आम्हाला कोणाचाच होकार येत नाही, पण जेव्हा लग्नाचा स्ट्रॉंग काळ येईल तेंव्हा कोणी ना कोणीतरी हो म्हणणार आणि लग्न होणारच ! लग्नाच्या बाबतीत आणखी एक मोठ्ठा गैरसमज म्हणजे "वय". वय वाढलं तर लग्न होणार नाही हा असाच एक गैरसमज. एक उदाहण घेऊ, २८ वर्षाच्या एका मुलीला १०० स्थळं आली पण तेंव्हा जर लग्नाचा काळ सुरु नसेल तर एकाही मुलाशी लग्न ठरणार नाही. आता समजा त्या मुलीचं वय ३५ झालं आणि तेंव्हा जर लग्नाचा स्ट्रॉंग काळ सुरु असेल तर २ स्थळं जरी आली तरी त्यातल्या एकाशी लग्न ठरेल, शेवटी एका वेळेला एकच लग्न करायचंय ना ! १०० स्थळं आली कि २ आली ह्याला तेंव्हा काहीच अर्थ उरत नाही.

"अमुक मुलीशी लग्न केलं तर मला भरपूर पैसा मिळेल का?" हा असाच एक गैरसमजातून आलेला प्रश्न. मुळात एखादा मुलगा किती पैसे मिळवेल हे इतर कोणाच्याही पत्रिकेवर अवलंबून नसून केवळ त्याच्या स्वतःच्या पत्रिकेवर अवलंबून असतं. बिल गेट्सनी मेलिंडा गेट्सशी लग्न केलं म्हणून तो श्रीमंत झाला नाही, अमिताभने जयाशी लग्न केलं म्हणून तो श्रीमंत झाला नाही, ते त्यांच्याच पत्रिकेत असावं लागतं. 

Arranged Marriage कि Love marriage हा असाच एक गमतीशीर विषय आहे. बरेच मुलं मुली आपल्या सोयीनुसार marriage हे arranged आहे कि love ते ठरवतं असतात. म्हणून मी दोन्ही प्रकारच्या लग्नांच्या वाख्या केल्या आहेत ज्याद्वारे हा घोळ संपुष्टात येईल, त्या खालील प्रमाणे,

When the First meeting of a boy & a girl happens WITH the intention of marriage, it's called as Arranged Marriage.

When the First meeting of a boy & a girl happens WITHOUT the intention of marriage, it's called as Love Marriage.  

Arranged Marriage मधे अनोळखी व्यक्तीशी लग्न करणे ह्याची धास्ती काही जणांना (विशेषतः मुलींना) वाटते. दोघांच्या पत्रिकेत Married life आणि Match Making चांगलं असेल तर घाबरण्याच कारण नाही. Love marriage मधे दोघं एकमेकांना अनेक वर्ष ओळखत असून सुद्धा घटस्फोट होतातच कि, उलट तिकडे हे प्रमाण जास्त आहे. 

ह्या सगळ्या समज गैरसमजातून पार होऊन एकदा शुभमंगल सावधान झालं कि अनेक मुलामुलींचा जीव भांडयात पडतो. 


अभय गोडसे,
For Consultation, visit KPJyotish.com or AbhayGodse.com
 

Tuesday, 14 November 2017

शिक्षण बिक्षण

प्रविण (नाव बदललं आहे) माझ्यासमोर बसला होता. अठरा वर्षांखालील मुले असतील तर मी त्यांच्या आईवडिलाना देखील येण्याची परवानगी देतो त्यामुळे त्याचे आईवडील देखील त्याच्याबरोबर आले होते. "अहो सर, आमचा मुलगा बिलकुल अभ्यास करत नाही हो" इती प्रवीणचे आईवडील. हा साधारण प्रत्येक आईवडिलांचा डायलॉग असला तरी इथे केस सिरीयस होती कारण यावर्षी तो फेल होता होता वाचला होता. मी पत्रिकेत डोकं खुपसलं. पत्रिका तर चांगल्या हुशार मुलाची वाटतं होती, म्हणजे "बुद्धी" हा प्रॉब्लेम नक्कीच नव्हता. चतुर्थ स्थान हे शिक्षणासाठी बघितलं जातं आणि ४, ९, ११ ही स्थाने शिक्षणासाठी चांगली मानली जातात पण इथे चतुर्थाचा उपनक्षत्र स्वामी आणि महादशा नेमकी विरोधी स्थानं दर्शवीत होती. त्यामुळे हि महादशा असेपर्यंत तरी शिक्षणात चांगली प्रगती दिसत नव्हती. तसेच पत्रिकेत शुक्राचा प्रभाव खूप जास्ती दिसत होता. शुक्र हा बर्यापैकी उच्शुंखल ग्रह आहे त्यामुळे थिअरॉटिकल किंवा अकॅडेमिक एजुकेशन ह्यात काहीच रस असण्याची चिन्हे नव्हती. पत्रिकेतल्या आणखी एका गोष्टीने माझं लक्षं वेधलं आणि ती गोष्ट म्हणजे "हायपर ऍक्टिव्हिटी". मी म्हंटलं "मुलाला मैदानी खेळाची खूप आवड आहे का? आणि प्रॅक्टिकल परीक्षेत नीट मार्कस मिळवतो ना !" आईवडिलांनी त्याला दुजोरा दिला आणि हॉकीची खूप आवड असल्याच सांगतलं. मी त्यांना समजवणाच्या सुरात म्हंटलं "प्रॉब्लेम हा बुद्धीचा नसून इंटरेस्ट चा आहे, ह्याला थेअरी चा कंटाळा आहे आणि म्हणून तो अभ्यास करत नाही आणि दुर्दैवाने भारतातील शिक्षण पद्धती ही जास्त अकॅडेमिक आहे, प्रॅक्टिकल नाही.  त्यामुळे खूप चांगल्या मार्कस ची अपेक्षा ह्याच्याकडून ठेऊ नका नाहीतर अपेक्षाभंगच होईल. दहावी नंतर ह्याला एखाद्या प्रॅक्टिकल कोर्से ला घाला जिथे थेअरी कमी आणि प्रॅक्टिकल जास्त आहे. तसेच ह्याच्या स्पोर्ट्स खेळण्याला प्रोत्साहन द्या, त्यात हा चांगली प्रगती करेल. पत्रिकेत टेक्निकल शिक्षण दर्शवित आहे पण थेअरी चा प्रॉब्लेम आहे म्हणून डिप्लोमा इन इंजिनीरिंग चालेल, डिग्री नको ". हे ऐकून मुलाचे आईवडील थोडे निराश झाल्यासारखे वाटले कारण त्यांना मुलाला CA किंवा डॉक्टर करायचा होता. 

प्रत्येक आईवडील त्यांच्या इच्छेनुसार आपल्या मुलासाठी एक स्वप्न बघतात, बहुतेक वेळा स्वतः ची  अपूर्ण राहिलेली स्वप्न मुलाच्याद्वारे पूर्ण करण्याचा प्रयत्न करतात, त्याच्यात गैर काहीच नाही पण ते हे विसरतात कि प्रत्येक मूल हे वेगळं असतं, त्याच्या आवडीनिवडी ह्या वेगळ्या असतात. सगळीच मुलं जर CA आणि डॉक्टर व्ह्यायला लागली तर मग अमिताभ बच्चन, आशा भोसले किंवा सचिन तेंडुलकर कोण होणार? सगळेच धोपट मार्गाने जात नाहीत. 

आपला मुलाने जर चांगले मार्क्स मिळवले नाहीत तर त्याच करियर बरबाद होणार, हा असाच एक गैरसमज ! बिल गेट्सच ऍकेडेमिक एजुकेशन अर्धवट राहिलंय तरी तो जगातला सगळ्यात श्रीमंत झालाच ना ! आणि कितीतरी पीचडी केलेले सर्वसाधारण आर्थिक स्थितीत असतात, माशा मारणारे डॉक्टर्स देखील आहेतच ना ! शिक्षण आणि करियर ह्या दोन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत हे जो पर्यंत लोकांना समजत नाही तोपर्यंत मुलांना मार्क्ससाठी त्रास देणारे पालक असणारच. ह्याचा अर्थ शिक्षणाला महत्व देऊ नये असा अजिबात नाही पण मार्क्सचा अट्टाहास देखील नको, मुलाचा कल ओळखून मगच पुढे जावं. आज असे अनेक प्रविण असतील जे शिक्षण बिक्षण ह्यापेक्षा इतर गोष्टीत प्राविण्य मिळवत असतील, त्यांना देखील प्रोत्साहनाची गरज आहेच !   

अभय गोडसे,
For Consultation, visit KPJyotish.com or AbhayGodse.com
 

Friday, 3 February 2017

Employee निवडताना

Employee निवडताना..

अशोक (माझे एक जुने client) यांचा मला फोन आला "गोडसे सर, एका गोष्टीसाठी तुमची Appointment पाहिजे." अशोक यांचा इंजिनीरिंग क्षेत्रात business होता, त्यामुळे मला वाटलं कि नेहमी प्रमाणे धंद्यातल्या काही नवीन इन्व्हेस्टमेंट वगैरे संदर्भात विचारायचं असेल. पण यावेळी काही वेगळंच विचारायचं होतं, ते म्हणाले "मला एका माणसाला माझ्या कंपनीत सेल्स ऑफिसर म्हणून नेमायचं आहे". मी "बरं मग?", अशोक "हया माणसाला सेल्स फील्ड मधला दांडगा अनुभव आहे, हा माणूस मला माझ्या कंपनीत हवा आहे, पण, जर हा माणूस माझ्या कंपनीत सलग ३-४ वर्ष राहणार असेल तर आणि तरच मी ह्याला घेणार आहे. मला सलग ३-४ वर्ष कंपनीसाठी काम करेल असा माणूस हवा आहे, हे तुम्ही सांगू शकता का?". मी "हो नक्कीच, पण, त्यांचे Birth Details Available आहेत ना !". अशोक "हो, मी आधीच घेऊन ठेवलेत".  अशोक त्या माणसाची पत्रिका घेऊन आले. पत्रिका बघताना अस लक्षात आलं कि, पुढच्या २ वर्षात ह्या माणसाला एका खूप मोठया कंपनीतून (large scale & well known company) ऑफर मिळण्याच्या indications आहेत तसेच हा माणूस आजिबात प्रामाणिक नाही, त्यामुळे अशोक यांच्या अपेक्षा हा माणूस पूर्ण करू शकणार नाही. अशोक यांना हे सगळं मी सांगितलं आणि ते आभार मानून निघून गेले. पुढे काही दिवसांनी अशोक यांनी सांगितलं कि तो माणूस आता Abroad नोकरी करतो, त्याला आधीपासून Abroad च जायचं होतं पण नोकरी मिळत नव्हती म्हणून तो माझी job ऑफर घेयला तयार झाला होता, त्यामुळे तो माझ्याकडे जास्ती काळ नक्कीच राहिला नसता, ३-४ वर्ष तर लांबचीच गोष्ट झाली. 

हा झाला फक्त एक अनुभव पण पुष्कळ वेळा मला अस आढळलंय कि चुकीच्या पोस्टवर चुकीची माणसं काम करत असतात. Man Management अजिबात येत नसताना माणुस management पोस्ट वर फक्त seniority च्या basis वर नेमला जातो, तसच marketing ability शून्य असताना फक्त MBA केलंय म्हणून घेतला जातो आणि मग तो काम करताना inefficient ठरतो. कंपनीच भवितव्य हे कंपनीत काम करणारया लोकांवर अवलंबून असतं. चुकीच्या पोस्टवर चुकीची माणसं नेमली गेली तर कामकाज बिघडणारच !

पत्रिकेच्या आधारे हे नक्की कळू शकतं कि एखाद्या माणसात नक्की कुठली skills आहेत आणि तो कशा प्रकारे कंपनीला फायदेशीर ठरू शकतो. Interview घेतानाच्या थोड्याशा वेळात प्रत्येक व्यक्तीची पारख नीट होऊ शकत नाही पण त्या आधी पत्रिकेच्या माध्यमातून जर काही inputs घेऊन ठेवलेली असतील तर मांणसांची निवड करताना खूप सोपं जाऊ शकतं हे मात्र नक्की !  पत्रिकेच्या माध्यमातून मिळालेल्या पॉईंट्स नुसार interview मधे त्याला प्रश्न विचारून खात्री करून घेतली जाऊ शकते. त्याचे weak points कुठले आणि strong points कुठले, हे देखील कळू शकतं, फक्त ते जाणून घेण्याची इच्छा मात्र मालकाला पाहिजे. काही काही कामं अशी असतात जिथे secrecy maintain करण्याची गरज असते, तिथे तो माणूस प्रामाणिक आहे ना याची खात्री करावी लागते, प्रामाणिकपणाच कुठलीही लायसेन्स नसतं. ह्या सगळया गोष्टी तपासून घेतल्या जाऊ शकतात.  काही वेळेला एखादं डिपार्टमेंट सांभाळताना दोन माणसांचा समन्वय चांगला असणे गरजेचं असतं, त्या दोन माणसांचच जर एकमेकांशी पटत नसेल तर कामकाजाचा बट्याबोळ होवू शकतो. त्या ठिकाणी कुठली दोन माणसे नेमावीत हे देखील पत्रिकेच्या माध्यमातून तपासून घेतलं जाऊ शकतं. इथे जागा अपुरी पडेल इतक्या गोष्टी सांगता येतील पण शेवटी योग्य पोस्टवर योग्य माणूस असणं हे अतिशय महत्वाचं ठरतं, म्हणून आधीच काळजी घ्यावी employee निवडताना..  

अभय गोडसे 
For consultation,  Visit www.KPJyotish.com or www.AbhayGodse.com


Monday, 3 October 2016

ज्योतिष, आपण आणि काही महत्त्वाच्या गोष्टी

 

'ज्योतिष' या विषयाचं आकर्षण हे प्रत्येक व्यक्तीला थोडया फार प्रमाणात असतंच. त्यामुळे सहाजिकच बरेच लोक ब-याच ज्योतिषांना त्यांची पत्रिका किंवा हात दाखवितात. ज्योतिषी अनेक लहान मोठे मुद्दे सांगतात. काही वेळेला काही तारखा किंवा महिने सांगितले जातात. तर असे ब-याच ज्योतिषांनी सांगितलेले बरेच मुद्दे होतात. साहजिकच एकाच व्यक्तीच्या ते लक्षात राहणं (अगदी तारीख महिन्यांसकट) हे अवघड असतं. त्यामुळे ह्यातले बरेच मुद्दे आठवणींतून निसटतात. काही वेळेला हवे असलेले मुद्दे लक्षात राहतात. व नको असलेले सोयीस्कर रित्या विसरले जातात. बरेच वेळेला ज्योतिषाकडे पत्रिका दाखवायला जाताना असलेल्या परिस्थितीवरही ते अवलंबून असते. काही वेळेला पत्रिका दाखवायला आलेल्या व्यक्तीचा मूड नसतो. तो त्याच्याच चिंतेत असल्यामुळे काही नेमक्याच गोष्टी लक्षात ठेवतो. किंवा एखाद्या वेळेला घाईघाईत पत्रिका दाखवायला आल्यामळे देखील हा गोंधळ होऊ शकतो.तर अशा वेळेला काही महत्त्वाच्या गोष्टी लक्षात ठेवणे गरजेचे आहे.

त्यातील सगळयात पहिली महत्त्वाची गोष्ट ही की कुठल्याही ज्योतिषाने ज्या काही गोष्टी किंवा मुद्दे सांगितले असतील ते एका वहीत नीट लिहून ठेवावेत. ब-याच ज्योतिषांना पत्रिका दाखवली असल्यास त्या ज्योतिषाचे नाव लिहून मग त्याखाली त्यानी सांगितलेले सर्व मुद्दे नीट लिहून घ्यावेत. काही मुद्दे लहान-सहान असले तरी लिहून घेण्यास विसरू नये. ह्या गोष्टीचे दोन महत्त्वाचे फायदे असे की, कुठल्या ज्योतिषाने काय सांगितले आहे याचा, record आपल्याकडे नीट राहतो आणि त्या प्रमाणे पुढे गोष्टी झाल्या का नाही, हे देखील कळायला मदत होते.

दुसरी महत्त्वाची गोष्टी ही की कुठल्याही ज्योतिषाकडे जाताना कधीही कमी वेळ असताना जाऊ नये. तसेच ज्योतिषाला लवकर भविष्य सांगण्याकरिता घाई करू नये. कारण ह्याच्यात दोघांचाही फायदा नाही. ज्योतिषाकडे जाताना साधारणत: अर्ध्या तासाचा तरी वेळ घेऊन जावे. तसेच आपल्याला जे काही प्रश्न विचारायचे असतील ते नीट लिहून घेऊन जावेत, ह्याच्यामुळे "एखादा प्रश्न विचारायचा होता, पण आयत्या वेळेला आठवला नाही", किंवा "दुसऱ्या एखाद्या मुद्दयांच्या ओघात विचारायचा राहून गेला" असं होणार नाही.

एकोपक्षा जास्त व्यक्तींच्या पत्रिका दाखवायच्या असल्यास त्या त्या व्यक्तीच्या नावाखाली त्या त्या व्यक्तीचे प्रश्न लिहावेत. तिसरी महत्त्वाची गोष्ट म्हणज, शक्यतो, ज्या व्यक्तीची पत्रिका दाखवायची आहे, त्यानेच जावे. अगदीच गरज वाटल्यास बरोबर आणखी एकच व्यक्ती असावी. पत्रिका एकाचीच दाखवायची आहे, आणि बरोबर लोकांचा घोळका अशी परिस्थिती असू नये. ह्याच्यामुळे कुणालाच शांतता मिळत नाही.
पत्रिका दाखविणाऱ्या व्यक्तीचे प्रश्न बाजूला राहतात व इतर लोकांचेच प्रश्न जास्त होतात. शक्यतोवर one to one interaction असावी. त्यामुळे प्रश्न विचारणाऱ्या व्यक्तीला सांगितलेल्या मुद्दयांवर विचार करता येतो व काही इतर शंका-कुशंका असल्यास विचारता येतात. तसेच त्या व्यक्तीला देखील सर्व मुद्दे व शंका विचारल्याचं समाधान मिळतं.

ज्योतिषाच्या बाबतीत दोन प्रकारच्या व्यक्ती ह्या खूप धोकादायक असतात. पहिल्या म्हणजे, कायम 'हो' म्हणणाऱ्या व्यक्ती आणि दुसऱ्या म्हणजे, कायम 'नाही' म्हणणाऱ्या व्यक्ती. काही व्यक्ती ह्या ज्योतिषाने काहीही सांगितले तरी, त्याला कायम हो म्हणतात. त्याने कुठलिही गोष्ट विचारली तरी त्याला कायम 'हो' म्हणतात. अशा व्यक्तींनी केवळ हो न म्हणता, नीट विचार करून 'हो' किंवा 'नाही' हे उत्तर द्यावे. ह्याच्या उलट काही व्यक्ती ह्या अशा असतात की, ज्यांना काहीही विचारले असता त्या कायम 'नाही' हेच उत्तर देतात. किंबहुना त्यांची ते मान्य करायची तयारीच नसते. बऱ्याच वेळेला ज्योतिषावर विश्वास नसणाऱ्या व्यक्तींमध्ये हे जास्त आढळतं. त्यांनी आपण "नाही" म्हणायचं हे ठरवलेलंच असतं.थोडं विनोदाने सांगायचं झाल्यास, समजा ती व्यक्ती पिवळा शर्ट घालून आली आहे. आणि ज्योतिषाने त्यांना, 'तुम्ही आत्ता पिवळा शर्ट घालून आला आहात' असं जरी सांगितलं तरीसुध्दा ते नाहीच म्हणतील. काही वेळेला ह्या विश्वास नसलेल्या व्यक्तीचं देखील कुतूहल जागृत होतं. माझ्याकडे आलेल्या एका व्यक्तीने मी पत्रिका बघायच्या आधीच 'मी तसा नास्तिकच आहे, आणि मी आजपर्यंत कुणालाही पत्रिका दाखवायला गेलो नाही.' असं सांगितलं. गमतीचा मुद्दा हा की ही 'आजपर्यंत कुणालाही पत्रिका दाखवायला न गेलेली व्यक्ती' माझ्याकडे पत्रिकाच दाखविण्यासाठी आली होती.

 आणखीन एक मुद्दा, ज्योतिषाला पत्रिका दाखवायला गेलेलं असताना, मुद्देसुद बोलावं व नेमके प्रश्न विचारावेत. काही वेळेला मूळ मुद्दा बाजूला ठेवून आलेली व्यक्ती इतर गोष्टींबद्दल माहिती देत बसते. ज्योतिषाला पत्रिका बघण्यासाठी वेळ द्यावा, त्याने विचारलेल्या प्रश्नांची उत्तरे द्यावीत व त्या अनुषंगाने काही इतर मुद्दे असल्यास सांगावेत.

ज्योतिषाने ज्या गोष्टी सांगितल्या असतील तशा त्या गोष्टी झाल्यास किंवा न झाल्यास ज्योतिषाला feedback द्यावा. बऱ्याच वेळेला ज्योतिषाने सांगितल्याप्रमाणे गोष्टी झाल्यावर देखील ज्योतिषाला तसे कळवत नाहीत. 'चला, आपले काम झाले आता ज्योतिषाला कशाला सांगायला हवंय?' असं धोरणे ठेवू नये. feedback जरूर द्यावा. ह्याचे महत्त्वाचे कारण हे की, ज्योतिषाने जेंव्हा एखादी गोष्ट सांगितलेली असते ती, पत्रिकेतल्या काही गोष्टी बघून सांगितलेली असते. त्यामुळे त्या व्यक्तीने जर अमूक अमूक गोष्ट झाली असं सांगितलं तर त्या ज्योतिषाला त्याच्याकडे तशाच प्रकारचा प्रश्न घेऊन येणाऱ्या माणसाच्या बाबतीत ह्या
पूर्वानुभवाचा उपयोग होतो.

ज्या व्यक्तीची पत्रिका दाखवायची आहे, ती व्यक्ती स्वत: येणे हे फायद्याचे असते. काही वेळेला काही व्यक्ती दूरच्या कुठल्यातरी नातेवाईकांची किंवा तत्सम कुणाच्या तरी पत्रिकेविषयी विचारतात. त्यावेळेला ज्योतिषाने काही गोष्टींची खात्री करून घेण्यासाठी भूतकाळातील काही घटनांबद्दल विचारलं तर पत्रिका दाखविणाऱ्या व्यक्तीला त्याची काही फारशी कल्पना नसते, त्यामुळे problem होतो.हे असे सगळे महत्त्वाचे मुददे नीट विचारात घेऊन त्याप्रमाणे जर वागलं तर ज्योतिषी आणि जातक ह्या दोघांच्याही फायद्याचं ठरेल.ज्योतिषात आणि विशेषत: कृष्णमूर्ती ज्योति ष पध्दतीत जन्मवेळेला अनन्यसाधरण महत्त्व आहे. त्यामुळे जर कधी पत्रिका करायची असेल किंवा इतर काही प्रश्न विचारायचे असतील आणि ज्योतिषाला जन्मवेळ सांगायची असेल त्यावेळी नीट खात्री करून घेऊन अचूक जन्मवेळ सांगावी.



अभय गोडसे
 
For consultation,  Visit www.KPJyotish.com or www.AbhayGodse.com

Thursday, 28 July 2016

स्पष्टवक्तेपणा आणि पत्रिका

स्पष्टवक्तेपणा आणि पत्रिका 

विक्रांत माझ्यासमोर बसला होता. Job च्या संबंधात मी consultation देत होतो, " तुमच्या पत्रिकेत job मधे प्रामाणिकपणे काम करण्याच्या Indications आहेत so त्याबद्दल काहीच problem नाही फक्त तुमच्या स्पष्टवक्तेपणामुळे तुमचं नुकसान होणार आहे, तेंव्हा एकतर गोष्टी Indirectly सांगा किंवा Diplomatically वागा."  विक्रांत एक सेकंद थांबला आणि म्हणाला "हो, तुम्ही सांगताय ते खरं आहे, हे नुकसान झालेलं आहे. ह्या स्पष्टवक्तेपणामुळे मला बऱ्याच नोकऱयामध्ये त्रास झालाय. पण diplomatically वागणं माझ्यासाठी खरंच खूप अवघड आहे. यासाठी काय करावं कळतं नाही". मी म्हंटलं "सोपं आहे. जेव्हा तुम्ही एखादी गोष्ट जशी आहे तशी सांगून टाकता, याचा अर्थ तुमचा उद्देश प्रामाणिकपणे बोलण्याचाच असतो, दुसऱ्याला फसवण्याचा नसतो पण प्रत्येक वेळेला फक्त उद्देशच बघितला जात नाही तर तुम्ही कशा प्रकारे (way of expression) ती गोष्ट सांगता हे देखील बघितल जातं. माझा उद्देश चांगला आहे ना, मग लोकांनी मला समजून घेयलाच हवं, हा नियम दर वेळेला लागू होत नाही. समोरचा माणूस दर वेळेला तुमच्या आतमधे तुमचा उद्देश बघायला येत नाही, हे लक्षात ठेवा."

"आता Indirectly सांगणं आत्मसाद करण्याच्या बाबतीत सांगायचं झालं तर, कित्येक गोष्टी ह्या आपल्याला जन्मजात येत नसतात, जसं "वाहन चालविणे" हे जन्मतः कुठे येतं? पण आपण नंतरच शिकतो ना ! तसंच Indirectly कस बोलायचं हेही नंतर शिकता येउच शकत, हे लक्षात घ्या ! Indirectly कसं बोलायचं ह्यासाठी आपण लहानपणी बिरबल आणि अकबराची एक गोष्ट ऐकलेली आहे ती आठवा, ज्यामध्ये अकबराचा पाळीव पोपट एक दिवशी मरतो, अकबराचे नोकर त्याला हि गोष्ट सांगायला धजावत नाहीत शेवटी बिरबल अकबराला directly पोपट मेलेला आहे हे न सांगता इतर अनेक वेगवेगळ्या प्रकारे कल्पना देण्याचा प्रयन्त करतो, शेवटी अकबराला आपोपापच  कल्पना येते कि पोपट मेलेला आहे". 
विक्रांतला मी सांगितलेलं पटलं असल्याचं  त्याच्या चेहेऱ्यावर "स्पष्ट" दिसत होत. असे बरेच "विक्रांत" आज आपल्या आजूबाजूला आहेत, त्यातले काही बदलले आहेत तर काही आहे तसेच अजूनही आहेत. 

आता साहजिकच तुमच्या मनात प्रश्न येईल कि पत्रिकेत अस काय असतं ज्यामुळे माणूस स्पष्टवक्ता होतो?
सांगतो ! पत्रिकेत जेव्हा मेष, सिंह, वृश्चिक, धनु ह्या Aggressive राशींचा संबंध येतो तेंव्हा माणूस स्पष्टवक्ता किंवा उद्धट होऊ शकतो. आता संबंध म्हणजे नेमका कसा? हे थोडं ज्योतिषशास्त्रीय भाषेत सांगावं लागेल. माणसाचा स्वभाव खालील बाबींवर ठरतो,
  • लग्नरास
  • चंद्ररास 
  • प्रथम भावाचा उपनक्षत्र स्वामी ज्या राशीत असतो ती रास
  • लग्नाराशीतील ग्रह  
ह्या वरील चार बाबींमध्ये जेंव्हा मेष, सिंह, वृश्चिक, धनु ह्या Aggressive राशींचा संबध येतो तेंव्हा माणूस स्पष्टवक्ता किंवा उद्धट असू शकतो. हा संबंध जितका जास्त तितकी स्पष्टवक्तेपणाची तीव्रता जास्त. ह्या चारही राशी जरी "Aggressive" ह्या Category मधे मोडत असल्या तरी त्यात सुद्धा राशीनुसार वेगवेगळे कंगोरे आहेतच. "लाल" रंग म्हंटला तरी त्यात परत अनेक छटा (Shades) असतात, तसच ह्यात देखील आहे. स्पष्टवक्तेपणाची तीव्रता ही वर दिलेल्या ४ गोष्टींच्या Combination नुसार बदलत जाते. 

मेषेचा अंमल जास्त असेलेली पत्रिका -> उद्धट, विचार न करता बोलणारी 
सिंहेचा अंमल जास्त असेलेली पत्रिका -> खूप मानी पण प्रामाणिक, आगाऊ, उपदेश देणारी, सतत स्वाभिमानाला जपणारी, स्वाभिमान दुखावला तर तिथल्या तिथे नोकरीला राम राम ठोकू शकतात. स्वाभिमान आणि अहंकार ह्याच्या सीमारेषेवर असणारी. 
वृश्चिकेचा अंमल जास्त असेलेली पत्रिका -> सगळ्यात उद्धट, खूप वेळ ऐकून घेऊन नंतर स्पष्ट बोलून एकदाच हिशेब करणारी. दुसऱ्याला लागेल असं बोलणारी
धनुचा अंमल जास्त असेलेली पत्रिका -> , परिणामाचा विचार न करता बोलणारी. बरोबर नको तिकडे नको त्या गोष्टी बोलणारी. दुसऱ्याला लागेल असं बोलणारी


(वर दिलेले मुद्दे हे वर दिलेल्या ४ गोष्टींच्या Combination वर अवलंबून असतात, हे लक्षात घ्यावे. एकाच कुठल्या तरी गोष्टींवरून कृपया स्वभावाचे वर्णन करू नये.)   
   
"खरं बोललेलं फार कुणाला आवडत नाही" अस एक म्हंटलं जातं आणि ते बऱ्याच प्रमाणात खरं देखील आहे. तुम्ही कुठल्या Profession मधे आहात ह्यावर देखील काही गोष्टी अवलंबून आहेत, जसं , तुम्ही जर पोलीस, मिलिटरी, पत्रकारिता अशा Profession मधे असाल तर (काही अपवाद वगळता) तुमचा सपष्टवक्तेपणा हा तुमचा एक चांगला गुण होऊ शकतो पण हेच जर का तुम्ही मार्केटिंग किंवा तत्सम क्षेत्रात असाल तर हा अवगुण ठरू शकतो. ज्योतिषांना (Astrologers) सुद्धा "सपष्टवक्तेपणा" हा एक चांगला गुण ठरू शकतो कारण Indirectly किंवा Diplomatically गोष्टी सांगितल्या तर समोरच्या व्यक्ती त्याच्या बुद्धीनुसार त्याला हवा तो सोयीस्कर अर्थ लावू शकते आणि नंतर त्याचं खापर ज्योतिषावर फोडू शकते, त्यामुळे स्पष्ट राहिलेलंच बरं असतं.

सपष्टवक्तेपणा ही काही बाबतीत चांगली आणि "बऱ्याच बाबतीत" वाईट गोष्ट आहे. त्यामुळे तुम्ही कुठल्या परिस्थितीत आहात ह्यावर तुम्ही किती स्पष्ट बोलायचं किंवा नाही, हे ठरवा अन्यथा होत्याच नव्हतं होईल. 

"स्पष्टपणेच" सांगायचं झालं तर तुम्ही कुठल्या परिस्थितीत आहात  हे "स्पष्ट" दिसत असेल तेंव्हा किती "स्पष्टवक्तेपणा" दाखवायचा हे ज्याचं त्यांनी "स्पष्टपणे" ठरवणं महत्वाचं ठरतं :) 



अभय गोडसे

www.KPJyotish.com   

www.AbhayGodse.com


Monday, 7 September 2015

Cerebral Palsy (मेंदुचा आजार)

Cerebral Palsy (मेंदुचा आजार)


तीन ते चार वर्षांच्या मुलांच्या पत्रिकेबाबत प्रश्न विचारण्यारया Clients ची संख्या तशी कमी असते, पण असते. अशीच एक पत्रिका आली होती, आजार होता Cerebral Palsy (सेरेब्रल पालसि), हा मेंदूचा आजार असून प्रसूती होतेवेळी किंवा प्रसुतीच्या अगोदर मेंदूला इजा झाल्यास हा आजार होऊ शकतो ( अधिक माहितीसाठी वाचकांनी कृपया Google करावं ). 


ह्या आजारामुळे muscle coordination नीट होत नाही. माझ्यासमोर आलेल्या पत्रिकेत माझं पहिल लक्ष गेलं ते बुधाकडे ! बुध हा वाणीचा कारक ग्रह आहे, तोच नीच होता आणि लग्नेश देखील होता. ह्यां मुलाला बोलता येत नव्हत. KP method नुसार प्रथम भावाचा उप नक्षत्र स्वामी हा देखील बघतात, तो १,६,१२ ह्या आजारासाठी ओळखल्या जाणारया स्थानांचा कार्येश होता. त्यामुळे आजाराची तीव्रता जास्ती होती.  २०१८ पर्यंत असणारी शुक्र हादशा (काळ) ही देखील भावचलित कुंडली मधे अष्टम भावाची कार्येश होती, ह्याचा अर्थ कि सुधारणा २०१८ पर्यंत तरी वाटतं नव्हती. 



बुध हा ग्रह मीन राशीत निचीचा म्हणून ओळखला जातो, मीन हि रास शरीराच्या "पाय" ह्या अवयवावर येते. ह्या मुलाला चालता देखील येत नव्हत. पण ह्याच मीन राशीत गुरु ग्रह होता जो मीनेत स्वगृही असतो त्यामुळे कदाचित चालण्याबाबतीत भविष्यात थोडीफार प्रगती/सुधारणा होण्याची शक्यता आहे पण वाणीचा कारक बुधच नीच असल्यामुळे बोलण्याच्या बाबतीत प्रगती कठीण वाटत होती.

ह्या पत्रिकेत आणखी एका गोष्टीने माझं लक्ष वेधल, ह्याची रास धनु असल्यामुळे ह्याची साडेसाती नोव्हेंबर २०१४ पासून सुरु झालेली होती त्यामुळे आता प्रोब्लेम आणखी वाढण्याची शक्यता होती. त्यात अजून ह्याची रास ही सप्तम स्थानात येत असल्यामुळे साडेसाती मध्ये शनिचं भ्रमण हे ६,७,८ ह्या स्थानांमधून होणार होत जी स्थान आजाराची स्थान म्हणून ओळखली जातात. म्हणजेच पुढचा काळ खूपच खडतर जाणार होता. ह्यात आणखी भर घालण्यासाठी ह्या मुलाच्या आईची रास वृश्चिक होती म्हणजे तिला देखील साडेसाती सुरु होतीच, त्यात पुन्हा वडिलांची रास मकर होती, त्यांची साडेसाती जून २०१७ पासून सुरु होणार म्हणजे जुन २०१७ ते डिसेंबर २०१९ ह्या काळात घरातील तिघांनाही साडेसाती असणार होती.   

आता हे एवढं सगळं असताना उपाय उपयोगी पडतील अस वाटत नव्हतं तरी देखील काही उपाय सांगितले, प्रयत्न करण्याने यश मिळेल का नाही हे माहित नसत पण "आपण सगळे प्रयत्न केले " हे मानसिक समाधान तर नक्कीच मिळत. 

सांगितलेले उपाय खालील प्रमाणे,
१) घरातील दोघांना आत्ता साडेसाती आणि पुढे तिघांना साडेसाती असणार होती. मारुती उपासना सांगितली. जेंव्हा ती व्यक्ती स्वतः करू शकत नाही (जसं इथे मुलगा लहान असल्यामुळे) त्यावेळी शक्यतो घरातील ज्याच्या पत्रिकेत शनि strong असेल त्यांनी ती करावी. 

२) ह्या मुलाचे मिथुन लग्न आहे जी "द्विस्वभाव" राशी म्हणून ओळखली जाते तसेच ह्याची चंद्ररास धनु, जी देखील "द्विस्वभाव" रास, मीन राशीत देखील जास्ती ग्रह आणि ती देखील "द्विस्वभाव" राशी, म्हणून त्यांना एकापेक्षा जास्तं (कमीत कमी दोन, "द्वि") उपचार पद्धती (pathy) घ्याव्यात अस सुचवलं जसं allopathy + homeopathy. हे सांगितल्यावर त्यांनी सांगितलं कि हे असच सुरु आहे. 

3) साडेसाती सुरु होती. शनिवारी शक्यतो कुठ्ल्या Tests किंवा उपचार नकोत. तसच शनी हा अंधाराचा कारक म्हणून कुठल्याही दिवशीच्या रात्रीच्या वेळी जास्त काळजी घ्यावी. 

साहजिकच हे सगळं वाचुन कुणाच्याही मनात प्रश्न येईल कि हे सगळं ह्याच मुलाच्या वाटयाला का आलं? ह्यानी तर अजून कुठलंच वाईट कर्म केलेल नाही. काही मुलांचा जन्म व्यवस्थित होतो तर काही मुलांना जन्मापासूनच आजारपणाला सामोरे जावे लागते. हे असं का होतं?  पुनर्जन्म न मानणाऱ्या लोकांना ह्याच उत्तर कधीच सापडणार नाही.  

अभय गोडसे

My websites  
www.Kpjyotish.com   www.AbhayGodse.com

Sunday, 30 August 2015

॥कालाय तस्मै नम:॥

॥कालाय तस्मै नम:॥

बरेच वेळेला आपण एखादया गोष्टीसाठी प्रचंड मेहनत करतो, अगदी जीव तोडून मेहनत करतो, अहोरात्र् मेहनत करतो. पण तरीही ती गोष्ट आपल्याला मिळत नाही आणि आपण जेव्हा कंटाळून प्रयत्न सोडून देतो तेव्हा अचानक ती गोष्ट आपल्याला मिळते. या सगळयातून काय प्रतीत होत की ''नसिब' से ज्यादा और वक्त से पहले कुछ नही मिलता'. ज्यांनी जुना वक्त चित्रपट पाहिला असेल त्यांना हे कळेल की 'होत्याचं' 'नव्हतं' व्हायला आणि 'नव्हत्याचं' 'होतं' व्हायला वेळ लागत नाही. थोडक्यात काय तर 'काळ' हा माणसाच्या आयुष्यातला महत्वाचा घटक आहे. एखादया गरीब कुंटुंबात जन्मलेला मुलगा हा पुढे जाउन मुख्यमंत्री होतो आणि एखादया गर्भजात श्रीमंतांच्या मुलांना पुढे आर्थिक चणचण भासते. एखादा दहावीपर्यंत अभ्यासात सर्वसाधारण असलेला मुलगा पुढे उच्च-शिक्षण घेतो आणि एखादा दहावीपर्यंत अभ्यासात अत्यंत हुशार असलेला मुलगा पुढे शिक्षणात गटांगळया खाताना दिसतो. काळानुसार लोकांची कामाची क्षेत्रं बदलतात. नातेवाईकांशी, मित्रांशी अगदी चांगले असलेले संबंध तुटतात. नवीन लोकांशी घनिष्ट मैत्री होते, वगैरे वगैरे...
एखाद्या व्यक्तिच्या जन्मपत्रिकेत 'काळ' हा घटक मुख्यत्वेकरून 'महादशा अंतर्दशा' या गोष्टीनुसार बघितला जातो. 'महादशा' म्हणजे मोठा काळ आणि 'अंतर्दशा' म्हणजे छोटा काळ. इथे कृपया 'दशा' या शब्दाचा अर्थ वाईट अवस्था असा न घेता फक्त 'काळ' एवढाच घ्यावा. सहाजिकच तुमच्या मनात प्रश्न आला असेल की हा काळ कशावरून ठरतो? त्यातला वाईट काळ कुठला आणि चांगला काळ कुठला? हे सांगायचं झाल्यास असं सांगता येईल, की प्रत्येक ग्रहानुसार फक्त हर्षल, नेपच्यून आणि प्ल्यूटो सोडून त्या त्या ग्रहाचा विशिष्ट असा कालावधी ठरलेला आहे. इथे आधी एक मुद्दा सांगितला पाहिजे तो असा की, महादशांचे अनेक प्रकार ज्योतिषशास्त्रात आहेत. पण सांप्रत विशोत्तरी महादशा साधारण सगळे ज्योतिषी वापरतात. तर मघाशी म्हटल्याप्रमाणे, प्रत्येक ग्रहाला काही ठराविक कालावधी हा वाटून देण्यात आला आहे. म्हणजे शुक्र 20 वर्षे, रवि 6 वर्षे, चंद्र 10 वर्षे वगैरे वगैरे. अशा या सर्व महादशा मिळून 120 वर्षांच्या असतात. पण कुठली महादशा आधी येईल, आणि कुठली नंतर येईल हे ठरविण्यासाठी एक नियम आहे. तो असा की, व्यक्तीच्या जन्माच्या वेळेस चंद्र ज्या नक्षत्रात असेल, त्या नक्षत्राचा स्वामी आणि चंद्राचा उपनक्षत्र स्वामी हे जे दोन ग्रह असतील तिथपासून महादशा अंतर्दशेला सुरवात होते. तुम्ही म्हणाल की हे जरा अवघड वाटतंय. सोप्या शब्दांत सांगायचं झाल्यास असं म्हणू की, समजा, तुम्ही भारत भ्रमंतीला निघाला आहात, आणि समजा तुम्ही तुमच्या प्रवासाची 'सुरवात' ही उत्तर भारतातून केलीत तर सहाजिकच 'तामिळनाडू' या दक्षिण भारतातील राज्यात तुम्ही उशीरा याल पण समजा, तुम्ही तुमच्या प्रवासाची सुरवातच दक्षिण भारतातून केलीत तर 'तामिळनाडू'त तुम्ही लवकर पोहोचाल. महादशा अंतर्दशेच्या बाबतीतही अगदी असंच आहे. तुमची सुरवात कुठून होते, यावर पुढील महादशा, अंतर्दशा अवलंबून असतात.
काही व्यक्तींना काही ग्रहांच्या महादशा लवकर येतील तर दुस-या एखाद्या व्यक्तिला त्याच ग्रहांच्या महादशा उशीरा येतील, किंवा कदाचित येणारच नाहीत. विशोत्तरी महादशा या सगळया मिळून 120 वर्षांच्या असतात. सर्वसाधारण माणसाचं आयुष्यं हे 120 वर्षांचं नसतं. त्यामुळे काही महादशा ह्या एखाद्या व्यक्तीला संपूर्ण आयुष्यात येतच नाहीत. काही वेळेला आपण असं बघतो की एखाद्या व्यक्तीचा एखादा ग्रह हा खूप चांगला आहे, पण नेमकी त्या व्यक्तीला त्या ग्रहाची महादशा ही येतच नाही, किंवा खूप उशीरा येते... ह्यालाच म्हणायचं, त्या त्या व्यक्तीचं नशीब. वेळच्या वेळी सर्व महादशा येणं हे ही अत्यंत महत्त्वाचं ठरतं. एक गमतीशीर उदाहरण द्यायचं झाल्यास असं म्हणता येईल की, समजा एखाद्या व्यक्तीच्या वैवाहिक सुखास उत्तम असणा-या एखाद्या ग्रहाची महादशा ही वयाच्या 80 व्या वर्षानंतर किंवा वयाच्या पहिल्या वर्षी येऊन उपयोग नाही, तर ती योग्य वयातच आली पाहिजे. तसंच व्यक्तिच्या करियरसाठी उत्तम असणा-या ग्रहांची महादशा ही वयाच्या 20 ते 60 या वर्षांपर्यंतच आली पाहिजे. वयाच्या, 80 नंतर येऊन उपयोगाची नाही. किंवा वयाच्या दहाव्या वर्षापर्यंत असून उपयोगाची नाही. ज्या व्यक्तीची पत्रिका उत्तम असते आणि सगळया महादशा ह्या योग्य वेळी येतात, तेच खरे 'नशीबवान' असतात.
काही काही वेळेला आपल्याला काही गंमतशीर उदाहरणं बघायला मिळतात, म्हणजे एखादी पन्नाशीला किंवा साठीला आलेली व्यक्ती एखाद्या कॉलेजमध्ये ऍडमिशन घेऊन एम्.ए. करत असते. तर काही वयस्कर जोडपी ही आयुष्यभर एकत्र राहून वयाच्या उत्तरार्धात घटस्फोट घ्यायच्या विचारात असतात. मी ऐकलेलं एक उदाहरण फार गंमतशीर आहे. एका व्यक्तीचं लग्न झालं. पुढे त्यांनी घटस्फोट घेतला आणि पुढे काही काळानंतर त्या व्यक्तीचं घटस्फोट घेतलेल्या त्याच्या पत्नीशीच पुन्हा लग्नं झालं. या सगळयाचा अर्थ काय तर, योग्य वेळी न आलेल्या महादशा-अंतर्दशा.
एखादी गोष्ट कधी होईल? हे सांगण्यासाठी अंतर्दशेचा आधार घ्यावा लागतो. पण जन्मपत्रिका ही मुळात चांगली हवीच. जन्मपत्रिकेनुसार  घडणा-या वाईट किंवा चांगल्या घटनांचा काळ सांगण्यासाठी आधी मूळात जन्मपत्रिका ती घटना दर्शवीत असायला हवी. ज्या गोष्टी जन्मपत्रिकेत दिसत नाहीत त्या 'कधी होतील', हे बघण्याला अर्थच नाही. मुळात आडात नाही, तर पोह-यात कुठून येणार? या म्हणीसारखं आहे. काही वेळेला एखाद्या व्यक्तीच्या पत्रिकेत एखाद्या क्षेत्रात नाव मिळण्याचं दिसतं पण, प्रत्यक्षात मात्र बघितलं तर ती व्यक्ती त्या वेळेस वेगळया क्षेत्रात काम करत असते. हे का होतं? तर त्या व्यक्तीची त्या क्षेत्रासाठी असलेली महादशा आलेलीच नसते. ती महादशा पुढे जेव्हा येते तेंव्हा ती व्यक्ती त्या क्षेत्रात पुढे येते. उदाहरण द्यायचं झालं तर आपल्याला असे किती नट माहीत असतील की जे पूर्वी कोणीतरी पोस्टात कारकून किंवा बस कंडक्टर होते, त्यावेळेस ते 'नट' नव्हते पण, आत्ता आहेत. तसंच कितीतरी उद्योगपती असे आहेत जे पूर्वायुष्यात अक्षरश: कोणीही नव्हते आणि नंतर ते एक यशस्वी उद्योजक झाले आणि त्याचं नाव सगळीकडे झालं.
एखादी घटना कधी घडेल हे सांगणं आणि त्या बाबतीत किती कालावधी चांगला अथवा वाईट आहे, हे सांगणं, हे दोन्हीही महत्त्वाचं असतं. उदाहरणार्थ एखादी व्यक्ती नट होईल पण, किती काळ गाजवेल हे ही महत्त्वाचं ठरतं. आणि हे सगळं जन्मपत्रिकेतील यश आणि पुढे येणा-या महादशा अंतर्दशा यावर अवलंबून असतं. उदाहरण द्यायचं झालं तर, अमिताभ बच्चन हेही नट झाले. आणि कुमार गौरव हाही नट झाला. पण अमिताभ बच्चन हे आत्ताही काळ गाजवत आहेत, आणि कुमार गौरवचा पत्ताच नाही. एक चित्रपट गाजवणा-या भाग्यश्री पटवर्धनचं नाव सध्या कुठेच नाही. 'किती वर्ष सातत्य राहील' हे देखील महत्त्वाचं ठरतं. आणि हे अवलंबून असतं, पुढे अनुक्रमे येणा-या महादशा अंतर्दशांच्यावर!
तर अशा या महादशा अंतर्दशा व्यक्तीच्या आयुष्यात किती महत्त्वाच्या असतात हे आपण पाहिलंच. शेवटी काळ हा व्यक्तीच्या आयुष्यामध्ये महत्त्वाचा घटक ठरतोच, म्हणूनच !! कालाय तस्मै नम:!!

अभय गोडसे

Tuesday, 23 June 2015

कौन बनेगा दिग्गज?

कौन बनेगा दिग्गज?

अमित आणि अभिजीत नावाचे दोन मित्र होते. दोघेही एकाच शहरात, एकाच कॉलेजात, एकाच वर्गात होते. दोघेही अभ्यासात तसे बरे होते पण अभिजीतला शिक्षणापेक्षा गाण्यामधे जास्त रस होता. त्याचा आवाज देखील चांगला होता. तर, याउलट, अमितला गाण्यासारख्या वायफळ गोष्टीत अजिबात रस नव्हता. महाविद्यालयीन शिक्षण संपल्यानंतर, अभिजीतने 'झालं तेवढ शिक्षण पुरे' असं म्हणून शिक्षणाला राम राम ठोकला आणि गाण्यात करिअर करायचं ठरवलं तर अमितने एका बँकेत नोकरी मिळवली आणि कर्ज ठेवीच्या हिशोबात हरवून गेला. आज, काही वर्षांचा काळ उलटल्यानंतर देखील दोघांची मैत्री अजुनही कायम आहे पण अभिजीत यशाच्या पाय-या चढत चढत आज एक आघाडीचा सर्वोत्तम पार्श्वगायक आहे तर अमित आजही त्याच बँकेत ठेवीदारांचे हिशेब ठेवण्यात गर्क आहे. अमितने जर आज कोणाला सांगितले की अभिजीत हा त्याचा चांगला मित्र आहे तर लोक चटकन विश्वास ठेवत नाहीत. थोडक्यात काय, तर अभिजीत आज 'दिग्गज' आहे तर अमित "कोणीही नाही"
दिग्गज म्हणजे एखाद्या क्षेत्रात अत्युच्च पदाला पोहचलेली व्यक्ती. दिग्गज हे फक्त कलेच्या क्षेत्रात किंवा राजकारणातच असतात. असा जर तुमचा गैरसमज असेल तर तो तात्काळ दुर करा. दिग्गज हे कुठल्याही क्षेत्रात असु शकतात. ह्रदयरोगतज्ञ नीतु मांडके हे दिग्गज होते. मेधा पाटकर, जयंत नारळीकर, जयंत साळगावकर, बिल गेट्स हे सगळे दिग्गज आहेत. अशी वेगवेगळया क्षेत्रातील नावे सांगता येतील.
दिग्गज होण्यासाठी त्या व्यक्तीच्या पत्रिकेत काही गोष्टींची नितांत आवश्यकता असते. दिग्गज होण्यासाठी जी एक गोष्ट पत्रिकेत सगळयात महत्वाची असते ती म्हणजे त्या व्यक्तीचं करिअर.
त्या व्यक्तीचं करिअर फक्त चांगलं नाही, तर, खूप चांगलं असावं लागतं तरच ती व्यक्ती 'दिग्गज' होऊ शकते, अन्यथा नाही आणि हे करिअर खूप चांगलं होण्यासाठी सगळयात महत्वाची गोष्ट म्हणजे माणसाच्या आयुष्यात वय वर्ष २० ते ६० यामधे येणारे काळ, या काळांनाच महादशा अंतर्दशा म्हणतात. दिग्गज होण्यासाठी वय वर्ष २० ते ६० यामधले काळ हे चांगलेच असावे लागतात, कारण माणसाचं कार्य करण्याच आयुष्य हे साधारण २० ते ६० मधेच असतं. तिसरी महत्वाची गोष्ट म्हणजे पत्रिकेतील स्थान, पण यासाठी आपल्याला थोडं पत्रिकेच्या तांत्रिक बाबीत खोलात जावं लागेल. दिग्गच होण्यासाठी पत्रिकेतील ३ स्थानं फार महत्वाची असतात. ती म्हणजे दशम स्थान, धन स्थान व लाभ स्थान. दशम स्थान हे कर्म स्थान आहे. व्यक्तीच करिअर ह्या स्थानावरून बघतात, म्हणजे नोकरी, धंदा वगैरे. त्यामुळे ह्या स्थानाच महत्व आहे. धन स्थान म्हणजे नावाप्रमाणेच धन, संपत्तीदर्शक स्थान आहे. दिग्गज होणारी व्यक्ती ही सहसा काही अपवाद वगळता गरीब किंवा मध्यमवर्गीय नसते तर श्रीमंतच असते. त्यामुळे ह्या स्थानाचं देखील महत्व आहे. तर लाभ स्थान हे एक अत्यंत शुभ स्थान तसचं इच्छापूर्तीच स्थान मानलेलं आहे. कुठल्याही घटनेचा संबंध हा जर लाभ स्थानाशी असेल तर अधिक चांगलं, जसं A+, हा जो + आहे, तो म्हणजे लाभ स्थान. तर ही झाली स्थानं, आता दिग्गज होण्यासाठी, २० ते ६० मधल्या महादशा ह्या धन, दशम व लाभ स्थान यांच्याशी अगदी उत्तमरित्या संबंधीत असाव्या लागतात, तरचं ती व्यक्ती दिग्गज होऊ शकते. प्रयत्न आणि कष्ट सगळेच जणं करतात पण सगळेच दिग्गज होत नाहीत, कारण केलेल्या कर्मांच अत्यंत शुभ फल मिळाल्याशिवाय कोणी दिग्गज होऊच शकत नाही आणि हे महान कार्य किंवा महान कर्म आणि त्याचं पुरेपुर फल हे तेव्हाच मिळु शकतं जेव्हा महादशा ह्या दशम व लाभ स्थान उद्दीपीत करतात.
दिग्गज होण्यासाठी तिसरी महत्वाची गोष्ट म्हणजे एखादी व्यक्ती ज्या क्षेत्रात असे त्या क्षेत्रासंबंधीत ग्रहाचा पत्रिकेवर खूप अंमल असावा लागतो, हे अशासाठी की एखादी व्यक्ती १० गोष्टीत तरबेज असली तरी एक व्यक्ती एका जन्मात 'एकाच' क्षेत्रात दिग्गज होऊ शकते. काही वेळेला असही होते की एखादी व्यक्ती दिग्गज होण्यापूर्वी एखाद्या वेगळयाच क्षेत्रात कार्यरत असते पण पुढे त्या व्यक्तीचं क्षेत्रं बदलतं आणि त्या क्षेत्रात ती व्यक्ती पुढे दिग्गज होते. डॉ. श्रीराम लागू हे वैद्यकीय शिक्षण घेतलेले पण पुढे कलाक्षेत्रात दिग्गज झाले. माननीय बाळासाहेब ठाकरे उत्तम व्यंगचित्रकार होते पण राजकारणात दिग्गज झाले. अशी अनेक उदाहरणे आहेत. याचा अर्थ एवढाचं की, एखादी व्यक्ती ज्या क्षेत्रात दिग्गज होणार असते त्या क्षेत्राकडे ती आपोआप खेचली जाते.
दिग्गज होण्यासाठी चवथी महत्वाची गोष्ट म्हणजे महादशांचं सातत्य. हे सातत्य. अशासाठी की, एखादी व्यक्ति जेव्हा एखाद्या क्षेत्रात दिग्गज होते, ती काही एका दिवसात होत नाही., तर दिग्गज होण्याच्या कितीतरी वर्ष आधीपासून ती त्या क्षेत्रात कार्यरत असते आणि बराच काळ एखाद्या क्षेत्रात कार्यरत रहाण्यासाठी आवश्यकता असते ती सातत्याची. जर कार्यात खंड पडला तर दिग्गज होण्याची शक्यता कमी कमी होत जाते. सातत्यामुळे बडया दिग्गजांची कारकिर्द ही नुसती अखंडीत नसून दिर्घ कारकिर्द देखील आहे. उदा. बाबा आमटे, लता मंगेशकर, अमिताभ बच्चन असे अनेक दिग्गज अनेक वर्ष होऊन देखील आपापल्या क्षेत्रात कार्यरत आहेतच.
काही दिग्गजांच्या पत्रिकेत मात्र आयुष्याच्या उत्तरार्धातल्या महादशा फारशा चांगल्या नसतात त्यामुळे त्या काळात त्यांची पडझड होते, अपयश येतं, आर्थिक स्थिती खालावते वगैरे वगैरे! दिग्गजांचा जो एक तिसरा विभाग आहे., त्यात काही असे दिग्गज आहेत की ज्यांची कारकिर्द आता संपली आहे, ते आता कार्यरत नाहीत पण त्यांची पडझड देखील झालेली नाही, त्यांचे आयुष्य ते मजेत घालवत आहेत, पण, आजही जनंमानसात त्यांच्या पूर्वीच्या कार्याची दखल घेतली जाते. दिग्गज हे कधी (काही अपवाद वगळता) नोकरदार आढळत नाहीत.
यशासारखं फक्त यशच असतं असं कुठेतरी म्हटलेलं आहे. ज्यांच करिअर चांगलं असतं ते जीवनात नक्की यशस्वी होतातंच पण दिग्गज होण्यासाठी लागणा-या सर्व गोष्टी जुळून येणं वाटते तितके सोपे नाही. पाऊस पडत असताना अथांग सागरात अनेक पावसाचे थेंब पडत असतात पण शिपल्यात पडलेल्या पाण्याच्या थेंबाचाच मोती होतो, बाकीचे थेंब नुसतेच सागराच्या पाण्यात भर घालतात. कुठला थेंब शिंपल्यात पाडायचा आणि कुठला नुसताच सागरात, हे त्या विधात्याच्याच हातात! आपण फक्त पत्रिकेच्या माध्यमातून हे ओळखण्याचा प्रयत्न करू शकतो की, कौन बनेगा दिग्गज?

अभय गोडसे


Sunday, 29 March 2015

उद्योजकतेच्या जगतात

उद्योजकतेच्या जगतात

अजय आणि धनंजय दोघे एकाच कंपनीत नोकरी करत होते. त्यांचं सगळ सुरळीत चाललं होतं पण दोघांनाही कायम असं वाटायच की, आपण स्वत:चा काहीतरी उद्योगधंदा करावा. त्यासाठी दोघांनीही हळुहळु प्रयत्न सुरु ठेवलेच होते. अशातच, एक दिवशी अजयने नोकरीला रामराम ठोकून स्वत:चा उद्योगधंदा करायचा निर्णय घेतला. सुरुवातीला अजयनी अगदी छोटया प्रमाणावर आपला उद्योगधंदा सुरु केला, पण पुढे बघता बघता त्याचा उद्योगधंदा वाढत गेला आणि अगदी थोडया कालावधीतच अजयने उद्योगधंद्यात आपलं शिखर गाठलं. धनंजयला देखील अजयचं हे यश बघून चांगलाच हुरुप आला आणि त्याने देखील नोकरी सोडून उद्योगधंद्यात पाऊल ठेवलं उद्योगधंद्यात पाऊल ठेवल्यापासून थोडेच दिवसात धनंजयला अडचणींनी जणू घेरलंचं 'प्रत्येकाला उद्योगधंदा सुरु करतांना सुरुवातीला अडचणी येतातचं' हा विचार करुन धनंजयने आपला संघर्ष सुरुच ठेवला पण अडचणींचा मारा सुरुच राहिला, पुढे तर कर्जाचे हप्ते थकले, बँकांचा तगादा सुरु झाला ह्या सगळया गोष्टींनी धनंजय चांगलाच त्रस्त झाला आणि त्याने उद्योगधंदा बंद करुन पुन्हा नोकरीकडे आपला मोर्चा वळवला. आश्चर्य म्हणजे धनंजयला पुन्हा चांगल्या पगाराची आणि हुद्याची नोकरी देखील लगेच मिळाली आणि पुन्हा सगळं व्यवस्थित सुरु झालं. ही झाली एक लहानशी गोष्ट. हे अजय आणि धनंजय कुठेही कुठल्याही कंपनीत असू शकतील. तसं पाहिलं तर वयाने, ज्ञानाने, शिक्षणाने आणि कामातल्या कौशल्यात देखील ते जवळजवळ एकाच पातळीवर होते, दोघेही मेहनती, महत्वाकांक्षी आणि जिद्दी होते, मग, फरक कुठे होता? फरक होता तो त्यांच्या नशिबात, एकाचं नशीब 'उद्योगात' तर दुस-याचं 'नोकरीत'.
'मला सध्याची नोकरी कधी बदलता येईल? ' 'मला नोकरीत बढती कधी मिळेल?' किंवा 'मला नोकरी कधी मिळेल?' या सारखे प्रश्न ज्योतिषाला नेहमी विचारले जातात पण त्याचबरोबर 'मी माझी सध्याची नोकरी सोडून एखादा व्यवसाय सुरु करावा का? ', 'कोणता करावा?' हेही प्रश्न विचारणा-या व्यक्तींची संख्या खूप आहे. ह्या प्रश्नाचं उत्तर देण्यासाठी त्या व्यक्तीच्या प्रत्रिकेत 'उद्योजकता' आहे का? हे बघावं लागतं, थोडक्यात ती व्यक्ती अजय आहे की धनंजय आहे, हे बघावं लागतं. धंद्याच्या अडचणी विषयी पत्रिका दाखवायला येणा-या लोकांमध्ये, ब-याच लोकांची अडचण असते की, आमचा धंदा 'रोल' होत नाही. धंदा ही काही एकदाच होणारी घटना नाही, तो सातत्याने होणं जरुरीच असतं ह्यालाच धंदा 'चालणं' म्हणतात आणि असा धंदा 'चालण्यासाठी' नशीब लागतच लागतं. त्याशिवाय नुसते प्रयत्न करुन यश मिळत नाही. धंदा 'रोल' होणं किंवा 'चालणं ' हाच धंद्याचा मुळ गाभा आहे हे विसरुन चालणार नाही.
उद्योग/व्यवसाय कधी सुरु होईल? ह्या प्रश्नाचं उत्तर देण्यासाठी दोन गोष्टी बघाव्या लागतात, म्हणजे मुळात त्या व्यक्तिच्या पत्रिकेत उद्योगधंद्याचा योग आहे का? आणि दुसरी म्हणजे महादशा अंतर्दशा उद्योगधंदा कधी दर्शवित आहेत? महादशा अंर्तदशेवर मी मागील एका लेखात माहिती दिली आहेचं. त्यामुळे तुम्हाला त्याची माहिती झाली असेलचं. आपण बरेच वेळेला बघतो की, एखादी व्यक्ती बरेच वर्ष नोकरी करत असते आणि नंतर ती उद्योग व्यवसायाला सुरुवात करते आणि यशस्वी होते. हा जो उद्योग व्यवसायाचा काळ आहे, हा या महादशा अंतर्दशेवर अवलंबून असतो तसचं, पुढे किती वर्ष धंदा उत्तम चालेल? कुठली वर्ष उद्योगासाठी विशेष चांगली आहेत? यासाठी देखील महादशा अंतर्दशेचा आधार घ्यावा लागतो. इथे एक मुद्दा सांगावासा वाटतो की, काही वेळेला काही व्यक्तिंच्या पत्रिकेत अगदी थोडे दिवसच उद्योग व्यवसाय असतो, तो विशिष्ट काळ उलटून गेला की परत ती व्यक्ती नोकरी करु लागते. उद्योग व्यवसायाच्या बाबतीत काही विचित्र उदाहरणं देखील बघायला मिळतात. एखाद्या व्यक्तीकडे उद्योगासाठी लागणारे सर्व गुण असतात जसं नवीन नवीन कल्पना, मार्केटिंगचे उत्तम कौशल्य वगैरे वगैरे, ह्या सर्व गोष्टी असतात. ती व्यक्ती एखाद्या ठिकाणी नोकरी करत असते, त्या व्यक्तीला त्या कंपनीची, त्या उद्योगाची, त्या क्षेत्राची उत्तम जाण असते, अगदी त्या कंपनीच्या मालकापेक्षाही अधिक माहिती असते. मालकाच्या अनुपस्थितीत ती व्यक्ति जणु काही 'प्रती मालक' असल्याप्रमाणे कंपनीतल्या सगळया गोष्टी अगदी उत्तम रितीने हाताळत असते. पण एवढ सगळं असुनही त्या व्यक्तिच्या प्रत्रिकेत उद्योग व्यवसायाचा योग नसतो, नोकरीचाच योग असतो त्या व्यक्तिच्या ज्ञानाचा, कौशल्याचा उपयोग हा ती व्यक्ति काम करत असलेल्या कंपनीला किंवा त्या कंपनीच्या मालकालाच होणार असतो. अशा व्यक्तिला मला 'वजीर' म्हणावसं वाटतं 'वजीर' हा कदाचित राजापेक्षाही हुशार व ज्ञानी असु शकतो पण तो 'राजा' होऊ शकत नाही.
व्यवसायासाठी आणखी एका गोष्टीची गरज असते आणि ती म्हणजे 'कर्ज' कर्जाशिवाय मोठा व्यवसाय करणे हे आजकालच्या जगात केवळ अश्यकच आहे. कर्जाच्या संर्दभात बरेच मुद्दे उपस्थित होतात जसं 'कर्ज सहजगत्या मिळेल की, बरेच प्रयत्न करावे लागतील?' त्याच प्रमाणे कर्जाची परतफेड व्यवस्थित होईल का?' इत्यादी बाबीही अभ्यासाव्या लागतात धंदा भागीदारीत असल्यास 'कुठल्या भागीदाराने प्रयत्न केल्यास कर्ज सहजगत्या मिळेल?' हाही मुद्दा उपस्थित होतो. तसेच 'नोकर कसे मिळतील? तारक की मारक? हाही प्रश्न थोडा महत्वाचा ठरतो.
काही व्यक्तिच्या पत्रिका ह्या उद्योग धंद्यापेक्षा 'प्रोफेशन' ला चांगल्या असतात जसं चाटर्ड अकौटंट, डॉक्टर, वकील, टॅक्स कन्सलटंट, आर्किटेक्ट वगैरे यालाच आपण 'प्रायव्हेट प्रॅक्टीस' म्हणतो. थोडक्यात काय, तर अशा पत्रिका 'कन्सलटन्सी' क्षेत्राला चांगल्या असतात.
ज्या व्यक्तिंच्या नशिबात उद्योग व्यवसाय असतो ती व्यक्ति आपोआपच उद्योग व्यवसायात खेचली जाते. याबाबतीत आपल्याला अशीही उदाहरण बघायला मिळतील की अमुक अमुक व्यक्तीला नोकरी करायची होती त्यासाठी त्यांनी प्रयत्नही केले पण चांगली किंवा मनासारखी नोकरी मिळाली नाही किंवा नोकरीच मिळाली नाही म्हणून मग एखादा उद्योग सुरु केला आणि त्या व्यवसायात त्या व्यक्तिची खूप भरभराट झाली. काही वेळेला एखाद्या व्यक्तिच्या चांगल्या चालू असलेल्या नोकरीत अचानक अडचणी उत्पन्न होतात, नोकरी जाते आणि मग ती व्यक्ति एखादा उद्योग व्यवसाय सुरु करते आणि पुढे त्यात भरभराट होते.
तर, अशा या उद्योजकतेच्या विविध छटा. उद्योजकतेच्या जगतात शिरण्यापूर्वी नशिबाची साथ तपासून बघणं महत्त्वाचं ठरतं आणि ती जर असेल तर मग चला 'उद्योजकतेच्या जगतात'.


अभय गोडसे


Friday, 27 March 2015

गुणवत्ता मोलाची

गुणवत्ता मोलाची

व्यक्तीचे नाव 'अ', शिक्षण - जेमतेम 10 वी पर्यंत कौशल्य - कुठलचं कौशल्य नाही, उलट कामचुकारपणा व बेफिकीरवृत्ती, आळशी स्वभाव- भयानक स्वार्थी, थापाडया, फुशारकी करणे नोकरी- चांगल्या बडया कंपनीत भरपूर पगाराची नोकरी नशीबाची साथ- भरपूर, प्रचंड, खूपच एकंदर आयुष्यातील यश - भरपूर आर्थिक यश, योग्यतेपेक्षा खूपच अधिक.    

व्यक्तीचे नाव - 'ब', शिक्षण - बी.एससी. हुशार विद्यार्थी कौशल्य - अनेक विषयांच सखोल ज्ञान, ज्ञानपिपासू वृत्ती, अनेक गोष्टीत निपुणता स्वभाव- मदतीचा हात कायम पुढे, कर्तव्यदक्ष, शिस्तप्रिय, अति प्रामाणिक. नोकरी - लहानश्या कंपनीत जेमतेम पगाराची नोकरीनशीबाची साथ - जवळ जवळ नाहीच, अत्यल्प एकंदर आयुष्यातील यश- आर्थिक अपयश, योग्यतेपेक्षा खूपच कमी
 
तुमच्या आजुबाजुची माणसं एकदा आठवून बघा, तुमच्या कार्यालयातली, तुमची मित्रमंडळी, तुमचे शेजारी, तुम्हाला रोज भेटणारी माणसं, तुमच्या ओळखीचे लोक, तुमचे नातेवाईक, ह्या सगळयांच्याकडे एकदा नीट नजर टाका. ह्यामधल्या काही लोकांच्या बाबतीत तुम्हाला असं वाटेल की अरे, ह्या माणसाची योग्यता #क्षमता ही खरचं खुप आहे, ह्याने आत्तापर्यंत खर तर खूप प्रगती करायला हवी होती, पण, प्रत्यक्षात मात्र त्याची म्हणावी तेवढी प्रगती किंवा म्हणावं तेवढया उंचीवर तो माणूस पोचलेला नसतो. तर काही माणसांच्या बाबतीत तुम्हाला असं आढळेल की, अरे, ह्याला तर ह्याच्या योग्यतेपेक्षा खूपच यश मिळालय, खरं तर ह्याची तेवढी योग्यताही नाही पण, पठ्ठयाला बरच यश मिळालयं. 

एखाद्या माणसाची पत्रिका बघतांना असं लक्षात येतं की या माणसाची हुशारी, ज्ञान तसं काही फार नाही पण याला आयुष्यात खूपच छान यशं मिळणार आहे. तर काही पत्रिकांच्या बाबतीत असं लक्षात येत की, या माणसाची हुशारी, व्यवहार चातुर्य, विषयाचं ज्ञान आणि एकंदरच योग्यता ही खरचं खूप आहे, पण त्या मानाने याला आयुष्यात यश मिळणार नाही. तर काही वेळेला असंही लक्षात येत की, या माणसाची जेवढी योग्यता # क्षमता आहे त्याचप्रमाणात त्याला यश देखिल मिळणार आहे. ह्यावरुन असं लक्षात येतं की, पत्रिकेची गुणवत्ता ही दोन प्रकारची असते. पहिली म्हणजे त्या माणसाची योग्यता म्हणजेच, त्या माणसाची बौध्दिक क्षमता, विषयाचं ज्ञान, कौशल्य, व्यवहार चातुर्य, नितिमत्ता, प्रामाणिकपणा, मेहनती वृत्ती, जिद्द, महत्वाकांक्षा वगैरे वगैरे आणि दुसरी म्हणजे त्याच्या पत्रिकेतील यशाची गुणवत्ता म्हणजेच त्याला नशिबानी दिलेली साथ. ह्यापैकी पहिल्या प्रकारची गुणवत्ता खूप असेल पण दुसऱ्या प्रकारची गुणवत्ता जर फारशी नसेल, तर ते बरोबर ठरणार नाही. तसचं जर दुसऱ्या प्रकारची गुणवत्ता असेल पण पहिल्या प्रकारची गुणवत्ता नसेल तर काही प्रमाणात का होईना पण जनंमानसात थोडीतरी निंदा नालस्ती होईलचं खरं बघितलं, तर एखाद्या व्यक्तीची जेवढी क्षमता, योग्यता असेल त्याच्या समप्रमाणातच त्याला यश मिळण हे सगळयानांच अपेक्षित असतं पण तसं घडतच असं मात्र नाही. यावरुन आपल्या असं लक्षात येईल की आयुष्यातील यशाचं समिकरण हे खालीलप्रमाणे आहे. 

माणसाची योग्यता + नशिबाची साथ = आयुष्यातील यश
काही माणसं मात्र खरच खूप भाग्यवान असतात. त्यांची पहिल्या प्रकारची गुणवत्ता म्हणजेच बुध्दिमत्ता, कौशल्य, व्यवहार चातुर्य, ही तर अफाट असतेच पण त्याचबरोबर दुस-या प्रकारची गुणवत्ता म्हणजेच 'नशिबाची साथ' ही देखील प्रचंड प्रमाणात असते, अशा व्यक्तींना आयुष्यात भरघोस यश मिळतं. पण त्या वेळेला त्यांनी 'विद्या विनयेन शोभते' या उक्तीप्रमाणे जमिनीवर राहाणंच शोभून दिसतं. भारतातल्या एका प्रसिध्द गायिकेने एका मुलाखतीत म्हटलं होत की, 'आमच्या सारखे चांगल्या आवाजाचे लोक कितीतरी असतील किंवा कदाचित आमच्यापेक्षा चांगले गाणारेही असतील पण आमच्यावर ईश्वराची कृपा आहे म्हणूनच आम्ही या पदाला पोहोचलो' थोडसं विषयांतर होत असलं तरी अल्बर्ट आईनस्टाईनची एक गोष्ट इथे मला सांगाविशी वाटते प्रसिध्द शास्त्रज्ञ अल्बर्ट आईनस्टाईन एकदा एके ठिकाणी कसलीतरी वाट पहात उभे होते. थोडयावेळाने, त्यांच्या बाजूला एक तरुण मुलगा येऊन उभा राहिला. त्याच्या हातात भौतिकशास्त्राची जाडजुड पुस्तकं होती, ती पाहून आईनस्टाईननी त्याला सहज विचारलं की, तू भौतिकशास्त्राचा अभ्यास करतोयस का ? त्यावर तो माणूस अत्यंत गर्वाने म्हणाला, 'मी भौतिकशास्त्राचा डॉक्टरेट आहे' आणि एक तुच्छ कटाक्ष टाकून त्याने आईनस्टाईनला विचारलं की, 'तुम्ही कोण आहात ? ' त्यावर प्रसिध्द शास्त्रज्ञ अल्बर्ट आइनस्टाईन म्हणाले 'मी भौतिकशास्त्राचा एक विद्यार्थी आहे.

काही वेळेला पत्रिका दाखवून झाल्यानंतर काही व्यक्ती विचारतात की, 'आमच्या पत्रिकेचं मुल्यमापन तुम्ही कसं कराल? १० पैकी द्यायचे झाल्यास, किती गुण तुम्ही आमच्या पत्रिकेला द्याल?' ह्या प्रश्नाचं उत्तर हे आपण कुठल्या आधारावर मुल्यमापन करणार ह्यावर अवलंबून आहे. साधारणत: व्यक्तीच्या आयुष्यामधे स्वभाव, शिक्षण, नोकरी /धंदा, पैसा, आरोग्य, विवाह सौख्य आणि संतती या सात गोष्टी महत्त्वाच्या ठरतात. यापैकी एका जरी गोष्टीत दारुण अपयश आलं तरी आयुष्याचा समतोल ढळू शकतो. बाकी सगळं चांगलं आहे पण संतती नाही, संतती असेल तर विवाहसौख्यात कमतरता, विवाहसुख उत्तम असेल तर प्रकृतीची अडचण, अशा अनेक गोष्टी असू शकतात. वरील सातही गोष्टी उत्तम असणा-या व्यक्ती ह्या थोडयाच असतात, ही सातही प्रकारची सुखं खूप उत्तम प्रमाणात मिळाली आहेत, अशा व्यक्ती थोडयाच असतात. पत्रिकेच्या अनुषंगाने मुल्यमापन करतांना ह्या सातही गोष्टीचा विचार व्हायला पाहिजे असं मला वाटतं सातपैकी कुठल्यातरी एकाच गोष्टीचा एकांगी विचार करुन मुल्यमापन करता येणार नाही. उदाहरणार्थ, एखाद्या व्यक्तीचं करियर अतिशय उत्तम आहे, त्या व्यक्तीने भरपूर पैसा, मानमरताब मिळवला आहे पण लग्नचं केलेलं नाही, किंवा त्या व्यक्तीला संसारसुख किंवा विवाहसौख्य शुन्य आहे, तर, अशा पत्रिकेच मुल्यमापन करतांना फक्त करियर उत्तम म्हणून अधिक मुल्यमापन करता येणार नाही कारण त्याच बरोबर संसारसुख शुन्य आहे. तुम्हाला काही अशा व्यक्ती देखील माहीती असतील की ज्यांनी आयुष्यात काहीही प्रचंड करुन दाखवलेलं नाही किंवा त्या प्रचंड कर्तृत्ववान नाहीत पण वरील सात महत्वाच्या गोष्टीचा विचार केला तर ती सातही सुख त्यांना ब-याच अंशी चांगल्या प्रमाणात मिळाली आहेत, म्हणजे आयुष्यात त्यांना जेव्हा ज्या गोष्टीची गरज असते तेव्हा ती गोष्ट त्यांना मिळालेली आहे, उदाहरणार्थ लहानपणी आई- वडिलाचं छत्र, नंतर शिक्षण, नंतर नोकरी / धंदा, पैसा, पुढे लग्न, बायको, मुलं-बाळं, पुढे निवृत्त जीवन असं सगळं ब-याच अंशी मिळालेलं आहे, त्यांच्या आयुष्यात तसे फारसे चढ-उतार आलेले नाहीत, त्यांच आयुष्य हे खूपसं 'सरळ' गेलेलं आहे. अर्थातच, अशा व्यक्तींच्या पत्रिकेला १० पैकी बरेच जास्त गुणं मिळतील. थोडक्यात सांगायच, तर इथे 'गुण' हा विषय असल्यामुळे, हे परिक्षेत पास होण्यासारखं आहे. एकाच विषयात 100 पैकी 99 गुणं आणि इतर विषयात 'नापास' असं होऊन चालत नाही, सगळयाच विषयात पास व्हावं लागतं तरचं सपूर्ण परिक्षा उत्तीर्ण होता येतं.

मघाशी मी म्हटल्याप्रमाणे, काही व्यक्तींची दोन्हीही प्रकारची गुणवत्ता, म्हणजेच 'योग्यता' आणि 'नशीबाची साथ', ह्या दोन्ही प्रकारची गुणवंत्ता ही उत्तम असते, त्यामुळे अशा व्यक्ती अर्थातच आयुष्यात खूप यश मिळवतात, अशा व्यक्तींच्या पत्रिका 'अतिउत्कृष्ट पत्रिका' या विभागात येतात. अशा व्यक्तींना फार काळ अपयश येत नाही. ह्या व्यक्ती जे जे करतात त्यात त्यांना यश येत जातं तर, ह्याच्या अगदी उलट, काही पत्रिका ह्या 'निकृष्ट दर्जाची कुंडली' ह्या विभागात येतात. ह्या व्यक्तींची दोन्हीही प्रकारची गुणवत्ता चांगली नसते. त्यांची योग्यता देखील नसते आणि 'नशीबाची साथ' देखील नसते. स्वभाव, शिक्षण, नोकरी / धंदा, पैसा, आरोग्य, विवाहसौख्य आणि संतती या सात गोष्टीपैकी बहुतांश गोष्टीमधे अशा व्यक्तींना अपयश येतं. 'अतिउत्कृष्ट पत्रिका' आणि निकृष्ट पत्रिका' अशी दोन्हीही प्रकारची माणसं आपल्याला आपल्या आजुबाजुला बघायला मिळतात. 

साधारणत: 'गुणवत्ता' म्हटलं की आपल्याला फक्त त्या 'माणसाची' गुणवत्ताच दिसते पण त्याचबरोबर आयुष्यात यश मिळवण्यासाठी 'पत्रिकेची गुणवत्ता' ही देखील तितकीच महत्त्वाची बाब ठरते, हे हि लक्षात हवं शेवटी, 'गुणवत्तेला पर्याय नाही' हेच खरं, म्हणूनच, 'गुणवत्ता मोलाची'

 
अभय गोडसे

Saturday, 9 November 2013

"मंगळ"यान आणि ज्योतिष..


आता मंगळयानाचा मंगळ कक्षेत यशस्वीपणे प्रवेश झाला. मंगळ यानाच्या उड्डाणाची तयारी जोरदार सुरु असताना लिहिलेल्या लेखाची आज परत एकदा आठवण झाली.  

"मंगळ"यान आणि ज्योतिष 

त्यादिवशी मंगळयानाच्या उड्डाणाची तयारी जोरदार सुरु होती.. सगळे TV Channels तीच बातमी दाखवत होते.. एका news channel वर एक anchor बोलत होती "पत्रिकेतल्या ज्या मंगळामुळे इतके problems होतात त्याच मंगळावर आता आपण यान पाठवत आहोत, त्यामुळे आता आपण अशा गोष्टींवर विश्वास ठेऊन चालणार नाही.." वगैरे वगैरे..  त्याच वेळी दुसरया एका Channel वर आणखी एक बातमी "ISRO Chief के. राधाकृष्णन यांनी उड्डाणाच्या आधी तिरुपती बालाजी मंदिराला भेट दिली.." दोन्ही गोष्टीतला विरोधाभास स्पष्ट दिसत होता.. एक साधी news anchor जी कदाचित Science मधल्या "S" पर्यंत देखील पोचली नसेल ती सांगत होती कि पत्रीकेमधल्या मंगळावर विश्वास ठेऊ नका आणि ISRO Chief, एक मोठा Scientist ज्यांनी मंगळावर यान पाठवण्याची एवढी मोठी कामगिरी करण्याचा घाट घातला होता, ते स्वतः अत्यंत विनयाने, आपण केलेल्या एवढ्या मोठ्या कार्यासाठी देवाचे आशीर्वाद घेण्यासाठी गेले  होते.. अर्ध्या हळकुंडाने पिवळ्या होणारया लोकांची संख्या कमी नाही ! मुळात आधी, मंगळावर यान पाठवणे आणि पत्रिकेतला मंगळ यांचा काही संबंधच नाही.. जन्माच्या वेळचे पत्रिकेतले ग्रह हे काही गोष्टी "Indicate" करतात, ग्रहामुळे काही होत नाही.. हे म्हणजे परीक्षेत fail झालेल्या मुलाने स्वत:ची Mark Sheet फाडून टाकली तर तो काही परीक्षेत पास झाला अस होत नाही ! मार्क sheet फाडली तरी परीक्षेतले मार्क्स बदलत नाहीत! असो !

मंगळ यानाचे उड्डाण १४:३८ ला झाल्यानंतर मी सहज त्यावेळेची पत्रिका मांडून बघितली.. 
५ नोव्हेंबर २०१३, १४:३८, श्रीहरीकोटा १३ ४३ N, ८०  १२ E , सगळ्यात महत्वाची गोष्ट म्हणजे "मंगळ" यानाच उड्डाण हे "मंगळ"वारीच झालं होत ! दुसरं म्हणजे त्या दिवशी वृश्चिक रासच होती, म्हणजे राशी स्वामी हा देखील मंगळच होता.. त्या दिवशी मंगळाच किती प्राबल्य होतं हे उघडं दिसत होतं ! आणखी पुढे जाऊन बघितलं तर वृश्चिक रास हि देखील त्या वेळी दशम स्थानातच होती.. दशम स्थान हे पत्रिकेच "कर्म" स्थान आहे.. यान पाठवण्याच इतक मोठं कर्म/काम त्यावेळेला होत होतं ! लग्नरास सुद्धा "कुंभ" होती, कुंभ हि वायू राशी आहे.. यान पाठवण्याच कर्म हे "वायू" ची साथ असल्याशिवाय शक्यच नव्हतं. लग्नेश (लग्नराशीचा स्वामी) शनी हा देखील "तुळेत" होता, तूळ हि देखील पुन्हा वायू राशीच, तुळेत शनि उच्चीचा होतो हा additionally favorable factor ! महादशा स्वामी देखील शनीच होता व तो देखील १२ व्या स्थानाचा Strong कार्येश होता व स्वतः व्ययेश (१२ व्या स्थानाचा अधिपती) होता, पत्रिकेतील बारावं स्थान हे परदेश गमनासाठी मानलं जातं, म्हणजेच लांबचे (देशाबाहेरचे प्रवास).. यान पाठवण्यासाठी इतकी अनुकूल ग्रह स्थिती निर्माण झाली असतानाच यान पाठवलं गेल होतं !

अर्ध्या हळकुंडाने पिवळे झालेल्यानी स्वतः आधी ज्योतिषशास्त्राचा आणि त्यात सुद्धा कृष्णमुर्ती पद्धतीचा अभ्यास करावा आणि मग आपली So called "Scientific" मतं मांडावीत.. Bat हातात नीट पकडता न येणाऱ्यानी उगाच सचिन तेंडूलकरच्या फलंदाजी विषयी सल्ले देऊ नयेत! मुळात लोकांची एक धारणा असते कि Science आणि ज्योतिष, या दोन विरुद्ध गोष्टी आहेत.. Actually, ह्या दोन गोष्टी एकमेकांच्या विरुद्ध नसून, एकमेकांना पूरक आहेत ! एखादा माणूस गणितात हुशार असेल तर त्याने इतिहासात हुशार असू नये असा काही नियम आहे का? दोन्ही विषयामुळे लोकांचा वेगवेगळा फायदा होतो.  सगळ्याच गोष्टींची उत्तरं Science कडे आहेत का? तुमचा जन्म अमिताभ बच्चन किंवा बिल गेट्स यांच्या घराण्यात का नाही झाला? किंवा तुमचा जन्म झोपडपट्टीत का नाही झाला? झाला असता तर तुमच आयुष्य आता सारखं राहिलं असत का? किंवा काही नवरा बायको दोघेही Medically Fit असून सुद्धा त्यांना मुल का होत नाही? आहेत का या प्रश्नांची उत्तर Science कडे? "ज्योतिष मानणं" म्हणजे "Science न मानणं" असं थोडंच आहे.. Science कोणीच अमान्य करू शकत नाही! ते तर आहेच पण त्याबरोबर ज्योतिष देखील आहेच! ते देखील तुम्ही अमान्य करूच शकत नाही!


अभय गोडसे



Friday, 25 October 2013

Diagnosis चुकतो तेंव्हा..

Diagnosis चुकतो तेंव्हा.. 

Health Problems आले कि माणूस डॉक्टरकडे जातो पण दहा डॉक्टर फिरून सुद्धा जर diagnosis झाला नाही तर काय कराव? तर मात्र ज्योतिषशास्त्राची मदत नक्कीच घेऊन बघावी.. अशीच एक Case काही दिवसांपूर्वी माझ्याकडे आली होती.. काही डॉक्टर त्या मुलीला वेगवेगळ्या गोष्टी सांगत होते तर काही डॉक्टर कुठल्याच conclusion वर पोचत नव्हते, त्या  मुलीला आपल्याला नक्की काय झालं आहे हाच प्रश्न होता. त्या मुलीची कुंडली खाली देत आहे ( privacy जपण्यासाठी नाव देत नाहीये). 


एखाद्या health problems साठी जेव्हा माणूस येतो तेंव्हा सगळ्यात पहिल्यांदा Current time period कुठला सुरु आहे हे बघणं महत्वाच असतं. ज्यावेळेला ती माझ्याकडे आली तेंव्हा तिची गुरु अंतर्दशा सुरु होती. कुंडलीत गुरु तुळेत व्ययस्थानात आहे. गुरु स्वाती ह्या राहूच्या नक्षत्रात आहे व राहू अष्टमात आहे. ८ व १२  स्थानं activate झाल्यामुळे Health problems आले हे उघड आहे. तूळ रास हि शरीराच्या ओटीपोटावर (Lower Abdomen) येते म्हणून मी तिला विचारलं कि पोटासंबंधी काही प्रोब्लेम आहे का? ती म्हणाली "हो, पोटातच दुखतंय". त्यात गोचरीच्या गुरुचं भ्रमण देखील मिथुनेतुन म्हणजे ह्या पत्रिकेच्या अष्टमातूनच होत आहे. म्हणजे health problems नक्की येणार. त्यात माझं लक्ष Birth Chart मधील गुरूच्या Degrees कडे गेलं, गुरु १८ अंशावर होता व गोचरीचा गुरु देखील त्या वेळेला मिथुनेत म्हणजे अष्टमात १८ अंशावरच आला होता त्यामुळे बरोबर तेंव्हांच Health Problem आला होता. ती म्हणाली "पोटात दुखतंय पण त्याच कारणच कळत नाहीये आणि दुसर म्हणजे माझं Blood Presuure सुद्धा खूप high होतंय त्यामुळे डॉक्टरांचा पहिला होरा आहे कि तुम्हाला Blood pressure आहे. " मी म्हंटल "नाही, तुमच्या पोटाच्याच problem मुळे ते high होत असणार, त्यात सुद्धा ओटीपोट indicate होत असल्यामुळे Urinary infection किंवा Stone असण्याचे chances जास्त आहेत त्यामुळे ओटीपोटा संबंधितच Test करून घ्याव्यात". अंतर्दश स्वामी गुरु असल्यामुळे मी तिला विचारल कि "ह्या आजारपणात गुरुवारचा काही संबंध आला आहे का? म्हणजे गुरुवारी त्रास सुरु झाला किंवा कमी झाला अस काही?" त्यावर ती म्हणाली "मी observe केलेलं नाहीये", मी म्हंटल "ह्या पुढे observe कर आणि सांग"

चला, आता प्रोब्लेम तर identify झाला मग लगेच पुढचा प्रश्न कि प्रोब्लेम ची Severity कितपत असू शकेल किंवा आयुष्याला काही धोका नाही ना? मी लगेच पत्रिकेची महादशा बघितली, महादशा बुध आहे, बुध लाभत असून चंद्राच्या हस्त नक्षत्रात आहे व चंद्र पंचमात आहे म्हणजे महादशा स्वामी ११,५,८,९ ह्या भावांचा कार्येश होतो, ११ व ५ चा strong कार्येश होतो आणि अष्टम भावाचा Weak कार्येश होतो कारण अष्टमात ग्रह आहे ,त्यामुळे आयुष्याला अजिबात धोका नाही.. म्हणजे व्यक्ती बरी होणार हे नक्की ! 

मघाशीच म्हटल्याप्रमाणे, अंतर्दशा स्वामी गुरु आहे, गुरु हा ग्रह एखाद्या माणसाच खूप वाईट करत नाही, Last Moment help करतोच, त्यामुळे व्ययस्थानात असला तरी medical हेल्प नक्कीच चांगली मिळवून देईल पण तो राहूच्या नक्षत्रात व राहू अष्टमात आहे, राहूचा संबंध आला कि बऱ्याच गोष्टी ह्या अनाकलनीय घडतात, एखाद्या गोष्टी मागील कारणच कळत नाही, ह्या मुलीच्या बाबतीत नेमकं तेच घडत होत पण शेवटी अंतर्दशा स्वामी गुरु होता, राहू नाही, so initially जरी घोळ झाला असला तरी ultimately medical हेल्प चांगली मिळणारच ! आता प्रश्न होता कि नेमक्या कुठल्या डॉक्टरकडून? गुरु हा मेद वाढवणारा ग्रह आहे तसेच गुरु हा पारंपरिक वृत्ती जपणारा ग्रह आहे, थिल्लर वृत्ती असणारा ग्रह नाही म्हणजेच Matured Planet आहे त्यामुळे हे सर्व गुण ज्या डॉक्टरमध्ये आहेत असा डॉक्टर Correct diagnosis करू शकेल. म्हणजेच असा डॉक्टर कि जो थोडा स्थूल/जाड आहे व matured आहे. हे सगळं मी त्या मुलीला सांगितल्यावर ती म्हणाली कि असे एक डॉक्टर आहेत आणि त्यांनी सांगितलेलं एक medicine मी आता घेणार आहेत. मी म्हंटल कि Correct, ह्या डॉक्टर ला सोडू नको, हा जे सांगेल ते कर कारण ह्याचीच मदत होऊ शकेल. गुरु हा पुरुष ग्रह आहे, तूळ रास हि देखील पुरुष राशीच आहे, गुरु तुळेचा आहे म्हणजे Male डॉक्टरच बरोबर आहे ! त्याही पुढे जाऊन मी तिला सांगितलं कि ह्या डॉक्टरच नाव (First name or Last name) जर "ग" ह्या अक्षराने सुरु होत असेल, तर आणखी उत्तम, त्यावर ती म्हणाली "हो, ह्या डॉक्टरच first name "ग" नी सुरु होत", मी म्हंटल "yes, हाच तो डॉक्टर". 

आणखी एक गमतीशीर गोष्ट म्हणजे अंतर्दशास्वामी गुरु व्ययस्थानात आहे, व्ययस्थान हे लांबच ठिकाण किंवा प्रवास दाखवतं. ह्या आजारपणात हि मुलगी मुंबईहून तिच्या माहेरी पुण्यात येउन राहिली होती व डॉक्टर देखील पुण्याचाच होता. म्हणजे हा health problems चा प्रश्न जर मला तिने मुंबईत विचारला असता तर मी तिला "तुझ्यापासून लांब राहत असलेला किंवा बाहेरगावचा डॉक्टर बघ" अस सांगितलं असत. म्हणजेच अंतर्दशास्वामी डॉक्टर लांब आहे असे दर्शवत होता. 

त्यानंतर असेच काही दिवस उलटले आणि एके दिवशी त्या मुलीचा फोन "मी त्या मागे सांगितलेल्या डॉक्टरांचं medicine घेतलं आणि त्याचा चांगला उपयोग झाला, urinary stone wash out झाला आणि महत्वाच म्हणजे हे गुरुवारीच झालं", गुरुने आपला चमत्कार दाखवला होता !


अभय गोडसे